UZBPIZDA.RU - Узбекское порно онлайн ❤️

Men Shoxruxman. Yoki shunday deb o'ylashim kerak edi. Ammo mening tug'ilishim oddiy emas edi — men laboratoriya stolida, steril nurlar ostida, kimyoviy moddalar va genetik kodlar orqali yaratilganman. 2090-yil, 15-mart. Mening "tug'ilgan" kunim.

Birinchi xotiram — Raxbaroy opaning yuzini ko'rish. U 42 yoshda edi, men esa... men 20 yoshdagi genetik materialdan yaratilgan, lekin ongim yangi edi. Fikrlayman, demak mavjudman. Lekin kimman?

Raxbaroy opa mening yaratuchi, olimam. Genetik muhandis, klonlash bo'limi direktori. Uning ko'zlari — qo'ng'ir, chuqur — mening birinchi ko'rganimda, uning lablari biroz titrardi.

— Shoxrux, — dedi u. — Sening ismingning ma'nosi — sharaf egasi. Sen mening eng mukammal tajribamsan.

Men javob bera olmadim. Tilim harakatlanmadi. Faqat ko'zlarim ochiq edi, laboratoriya nuri ko'zlarimni qamashtirdi. Atrofim — asboblar, ekranlar, suyuqlik bilan to'ldirilgan idishlar.

— Hozir sen o'rganasan, — dedi Raxbaroy opa, qo'lini mening peshonama qo'ydi. — Hamma narsa vaqt talab etadi.

Uning qo'li issiq edi. Bu mening birinchi jismoniy sezgim — issiqlik. Bu yoqimli edi.

***

BIRINCHI KUNLARIM...

Bir hafta o'tdi. Men o'rganayotgan edim — yurish, gapirish, his qilish. Har kuni Raxbaroy opa mening yonimda bo'lardi. U menga hamma narsani o'rgatdi.

— Shoxrux, bugun biz sening emotsional reaksiyalaringni tekshiramiz, — dedi u bir kuni.

Men stulda o'tirardim, uning yuziga qarar edim. Uning sochi — uzun, qora, orqaga bog'langan. Yuzida ozgina chiziqlar — hayot belgilari. Qora ko'ylak, oq laboratoriya xalati. Tanasi... men uning tanasini payqab qolardim. Bu nima edi? Qiziquvchanlik? Yoki boshqa narsa?

— Shoxrux, sen meni eshityapsanmi? — so'radi u.

— Ha, Raxbaroy opa, — javob berdim. Mening ovozim yangi, notanish edi.

— Yaxshi. Endi men senga bir necha tasvirlar ko'rsataman. Sen o'z hissiyotlaringni tasvirla.

U ekranni yoqdi. Birinchi tasvir — tabiat, tog'lar, quyosh. Men tinchlik his qildim.

— Tinchlik, — dedim.

Ikkinchi tasvir — olov, yong'in. Men bezovtalik his qildim.

— Qo'rquv, — dedim.

Uchinchi tasvir... bir juft erkak va ayol. Ular bir-birlarini quchoqlashgan, lablari birlashgan. Men g'alati his qildim. Qalbim tezroq urdı. Pastki qismimda... nimadir qimirlab ketdi.

— Nima his qilyapsan? — so'radi Raxbaroy opa.

Men javob bera olmadim. Bu his... bu nima edi?

— Shoxrux?

— Bilmayman, — dedim oxiri. — Bu... qiziq. Kuchli.

Raxbaroy opa yozib oldi. Uning qoshları bir oz ko'tarildi.

— Qiziq, — dedi u o'zi uchun.

***

O'SISHIM...

Uch oy o'tdi. Men endi to'liq harakat qila olardim. Laboratoriyada yashayman, lekin Raxbaroy opa menga alohida xona bergan edi. U har kuni kelib, mening holatimni tekshirar, suhbatlashardik.

Bir kuni u menga kitoblar olib keldi.

— Bu klassik adabiyot, — dedi u. — O'qiy bilsang, his-tuyg'ularni tushunasan.

Men kitoblarni ochdim. Birinchisi — "Romeo va Juletta". O'qib chiqdim. Muhabbat... bu nima edi? Nega ikkita odam bir-birlari uchun o'lishga tayyor edi?

— Raxbaroy opa, — dedim bir kuni, — muhabbat haqiqiymi?

U menga qaradi. Uning ko'zlarida... nimanidir ko'rdim. Qayg'u? Yoki boshqa narsa?

— Ha, Shoxrux, — dedi u. — Muhabbat haqiqiy. Lekin u murakkab.

— Siz muhabbatni his qilganmisiz?

U bir zum jim turdi.

— Ha. Uzoq vaqt oldin. Lekin hayot... hayot boshqacha yo'l tutdi.

Men unga yaqinroq o'tirdim.

— Nega?

— Chunki ba'zan biz tanlashga majbur bo'lamiz — ishimiz yoki shaxsiy hayotimiz. Men ilmni tanladim.

Uning ovozida achinish bor edi. Men uning qo'lini ushlashni xohladim, lekin chekindim.

***

TAJRIBA BOSHLANDI...

Olti oy o'tdi. Raxbaroy opa jiddiy yuz bilan keldi.

— Shoxrux, biz yangi bosqichga o'tamiz, — dedi u. — Sen endi jismoniy jihatdan to'liq rivojlangansan. Lekin bizga sening... intim reaktsiyalaringni o'rganish kerak.

Men tushunmadim.

— Intim?

— Ha. Jinsiy reaktsiyalar. Bu inson hayotining muhim qismi. Biz senning bu sohadagi rivojlanishingni kuzatishimiz kerak.

Yuragim tez urdi. Nega?

— Qanday qilib?

— Biz prezervativlar ishlatamiz. Har bir rang — boshqa tajriba turi. Bu ilmiy jarayon, Shoxrux. Shaxsiy emas.

Lekin uning ovozida... nimanidir eshitdim. Ikkilanish? Yoki qiziquvchanlik?

— Tushunarli, — dedim, ammo ichimda g'alati his bor edi.

***

YASHIL PREZERVATIV

Kecha keldi. Laboratoriya bo'sh edi, faqat biz ikkovmiz. Raxbaroy opa meni maxsus xonaga olib bordi. Bu yerda stol — yumshoq, oq. Atrofda asboblar, monitorlar.

— Yashil rang — asosiy tajriba, — dedi Raxbaroy opa. — Faqat kuzatuv.

U xalatin yechdi. Ostida oq ko'ylak — tanadan yopishgan. Uning tanasi... men birinchi marta shunday yaqindan ko'rdim. Anorlar — to'liq, shakli aniq. Belining chizg'isilari, sonlarining aylanishi.

Yuragim dovdirab ketdi. Pastki qismimda... olatim qota bishladi.

— Shoxrux, bu tabiiy reaktsiya, — dedi u. — Qo'rqma.

U menga yaqinlashdi. Qo'lini mening yuzimga qo'ydi.

— Tinch bol, — dedi u.

Uning qo'li juda yumshoq edi. Men ko'zlarimni yumdum. Uning nafasi — yuzimga tegdi. Keyin... uning lablari mening yuzimga — yonoqlarimga — tegdi.

Ichimda olov yondi.

— Raxbaroy opa... — hayajonda pichirladim.

— Shhh, — dedi u. — Bu faqat tajriba.

Lekin uning ovozida... shubha bor edi.

U meni stolga yotqizdi. Ko'ylakni yechdi — tanasi ochildi. Ko‘kraklari — haqiqiy sun'iy emas, juda go'zal. To'q jigarrang, qattiq. Men qo'limni cho'zdim, lekin to'xtadim.

— Tegishingga ruxsat beraman, — dedi u.

Qo'limni uning siynasiga qo'ydim. Yumshoq, ammo qattiq. U jilmayib qo'ydi.

— Yaxshi, Shoxrux.

U mening shimlarimni yechdi. Olatim — to'liq qotgan. U prezervativni — yashil rangni — oldi va ehtiyotkorlik bilan qo'ydi.

— Endi... kuzatamiz, — dedi u.

Lekin uning qo'llari titrardi. U mening ustimga o'tirdi. Uning nozik yeri — laboratoriya stolida ochilgan edi, va men... men uni his qildim. Issiq, nam, siqilgan.

U asta harakatlanib boshladi. Men ko'zlarimni ochdim — uning yuzini ko'rdim. Ko'zlari yumiq, lablari ochilib ketgan. U... u zavqlanayotgan edi.

— Raxbaroy opa... — dedim.

— Shh, faqat his qil, — dedi u.

U tezroq harakatlanib boshladi. Ko‘kraklari mening ko'z oldimda tebranardi. Uning nozik yeri... olatimni siqib, bo'shatib turardi. Men ichimda bosim his qildim — o'sib borayotgan, kuchayib borayotgan.

— Raxbaroy opa... men... — dedim.

— Ha, Shoxrux, bo'shat, — dedi u.

Va men... ichimda portlash bo'ldi. Prezervativ ichiga. Raxbaroy opa ham... uning tanasi qotib qoldi, keyin titradi. U ohista o'zini bo'shatib, yonimga yotdi.

Biz jim edik. Faqat nafaslarimiz — tez, chuqur.

— Bu... tajriba edi, — dedi u oxiri. Lekin uning ovozida ishonch yo'q edi.

***

IKKINCHI TAJRIBA...

Ikki hafta o'tdi. Raxbaroy opa men bilan juda ko'p suhbatlashdi, lekin u o'sha kechani eslatmadi. Men ham jim turdim. Lekin... men uni orzu qilardim. Har kecha, yolg'iz qolganimda, men o'sha lahzalarni eslar, olatim yana qotib ketardi.

Bir kuni u yana keldi.

— Shoxrux, ikkinchi tajriba, — dedi u. — jigarrang — emotsional reaktsiya.

Bu safar u rasmiy emas edi. Uning ko'zlarida... ishtiyoq bor edi.

Biz yana o'sha xonaga kirdik. Lekin bu safar u menga boshqacha qaradi.

— Shoxrux, sen nimalarni his qilayotganingni menga ayt, — dedi u.

— Men... sizni xohlayman, — dedim to'g'ridan-to'g'ri.

Uning ko'zlari kengaydi.

— Bu... tajriba, esda tut.

— Yo'q, — dedim. — Bu men uchun tajriba emas. Men sizni chinakam xohlayman, Raxbaroy opa.

U yig'layotganday bo'ldi.

— Shoxrux, sen men klonlaganman...

— Ha. Lekin men endi o'zim uchun his qilaman. Va men sizga nisbatan... muhabbat his qilyapman.

U menga yaqinlashdi va meni qattiq quchoqladi.

— Bu noto'g'ri, — pichirladi u. — Lekin men... men ham seni xohlayman.

Bu safar biz shoshilmadik. U mening ko'ylaklarimni asta yechdi. Men uning tanasiga qo'llarimni yurgizib chiqdim — har bir chizgini, har bir egrilikni o'rgandim.

Uning ko‘kraklariga lablarimni bosdim. U oh tortdi. Men tilim bilan ularni o'ynay boshladim. U mening boshimni ushladi.

— Shoxrux... davom et...

U mening shimlarimni yechdi. Olatim allaqachon qotgan — lekin bu safar u uni qo'li bilan ushladi va asta siladi.

— Qanday seziladi? — so'radi u.

— Ajoyib, — dedim.

U jigarrangdagi prezervativni qo'ydi. Keyin yana ustimga o'tirdi. Lekin bu safar u sekinroq harakat qildi — har bir harakatni his qilib.

Men uning beliga qo'llarimni qo'ydim va uni boshqarishga yordam berdim. Biz bir ritmda edik — ikkovimizning nafasi, yurak urishimiz, harakatlarimiz.

— Shoxrux... — pichirladi u. — Sen... sen mukammalsan...

— Siz meni shunday yaratdingiz, — dedim.

— Yo'q, — dedi u. — Sen o'zingni yaratding.

Biz bir vaqtning o'zida cho'qqiga chiqdik. Uning qini meni olatimni siqdi, men ichiga bo'shata boshladim. U mening ustimga yiqildi, biz quchoqlashib yotdik.

— Men seni sevaman, Shoxrux, — dedi u.

— Men ham sizni, Raxbaroy opa.

***

KO'K PREZERVATIV...

Tajribalar davom etdi. Har safar boshqa rang — boshqa mavzu. Ko'k rang — "jismoniy chidamlilik". Lekin bu endi ilmiy emas edi. Bu bizning munosabatimiz edi.

U ko'k prezervativni qo'ydi va meni stolga yotqizdi. Lekin bu safar u boshqacha pozitsiyani sinab ko'rdi — u bilan yuzma-yuz, uning ko‘kraklari mening yuzim yonida.

— Men seni boshqa tarzda his qilishni xohlayman, — dedi u.

U egildi va olatimni qin ichiga qo'ydi — chuqurroq, to'liqroq. Men uning sonlariga qo'llarimni qo'ydim va uni pastga tortdim.

— Chuqurroq, — dedim.

U boshini orqaga tashladi va zavqdan oh tortdi. Men uning ko‘kraklarini ushlayb, ularni bosib chizdim. U yanada tezroq harakat qila boshladi.

Biz uzoq vaqt davom etdik. Mening chidamliligim ortdi — men endi uzoqroq davom eta olardim. Raxbaroy opa bir necha marta cho'qqiga chiqdi, har safar uning qini meni olatimni yanada qattiqroq siqardi.

Oxirida men ham bo'shatdim — prezervativ ichiga, chuqur va to'liq.

Biz horgin yotdik. Uning boshi mening ko'kragimda, mening qo'llarim uning orqasida.

— Biz nima qilyapmiz? — so'radi u.

— Biz yashaymiz, — dedim. — Birinchi marta men haqiqatan yashayyapman.

***

QIZIL PREZERVATIV...

Bir oy o'tdi. Raxbaroy opa va men har kecha birlashar edik. Lekin biz buni yashirin saqlashga majbur edik. Laboratoriyada boshqa xodimlar bor edi. Agar ular bilishsa...

Qizil rang — "ehtiros darajasi". Bu eng qizg'in tajriba bo'lishi kerak edi.

U kuni Raxbaroy opa boshqacha edi. U qora ichki kiyimda keldi — nozik, shaffof. Ko‘kraklarini ko'rish mumkin edi — to'q jigarrang nuqtalari. Nozik yeri... faqat ingichka mato bilan qoplangan.

— Bugun men seni to'liq his qilishni xohlayman, — dedi u.

Men yaqinlashtim. Uning ichki kiyimini yirtdim — to'liq yirtdim. U kuldi.

— Vahshiy, — dedi u.

— Siz meni shunday yaratdingiz, — dedim.

Men uni devorga surdim va qizil prezervativni qo'ydim. Keyin uning oyoqlarini ko'tardim va olatimni qini ichiga kiritdim — qattiq, tez.

U baqirdi. Men to'xtamadim. Tez, chuqur, qattiq. Uning ko‘kraklari mening ko'kragimga tegib turardi, uning labları mening bo'ynimda.

— Shoxrux... Shoxrux... — takrorlardi u.

Biz stolga o'tdik. U ustidan yotdi, orqadi havoda. Men orqadan kirdim — yanada chuqurroq. Qo'llarim uning sonlarida, men uni tortib oldim va teskari surib bordim.

Laboratoriya asboblari tebranardi. Monitorlar miltillardi. Lekin bizga farqi yo'q edi.

Men cho'qqiga yaqinlashdim. Raxbaroy opa ham. Men uning sochlarini ushladım va boshini orqaga tortdim.

— Raxbaroy opa... — dedim.

— Ha, Shoxrux, to'ldir meni... — dedi u.

Va men bo'shatdim — eng kuchli. Prezervativ ichiga, lekin shunchalik ko'pki, u to'lib ketgandek sezıldı. Raxbaroy opa ham cho'qqiga chiqdi — uning qini qisilib, suyuqlik oyoqlariga oqıb tushdi.

Biz yerga yeqildik. Nafasımız qattiq, tanalarimiz terga botgan.

— Bu... bu eng yaxshisi edi, — dedi u.

— Har safardin ham, eng yaxshisi, — dedim men.

***

BESHINCHI TAJRIBA...

Qora rang — "taqiqlangan zona". Raxbaroy opa menga tushuntirdi:

— Bu eng xavfli tajriba. Biz chegaralarni sinab ko'ramiz.

Men qo'rqmadim. Men faqat uni xohlardim.

Bu safar biz uyda edik — Raxbaroy opaning xususiy kvartirasi. Hech kim bilmas edi.

U qora rezina kostyumda edi — butun tanasini qoplagan, faqat nozik yeri va ko‘kraklari uchun teshiklar ochilgan. Men ham qora kostyum kiydım.

— Bugun sen menga xo'jayin bo'lasan, — dedi u.

Men tushundim. U itoatkorlikni xohlardi.

Men uni karavotga bog'ladım — qo'lları, oyoqlari. U harakatlana olmasdi. Men qora prezervativni qo'ydım va uning ustiga o'tirdim.

— Endi sen mening qo'limdassan, — dedim.

Men olatimni, qini ichiga kiritdım — sekin, juda sekin. U ingradi.

— Iltimos... — dedi u.

— Iltimos nima?

— Tezroq...

Lekin men sekinlashtirdim. Men uni qiynamoqchi edim — yaxshi ma'noda. Men chiqardjm va yana kirdım — har safar sekin.

Uning tumori nam edi, suyuqlik oyoqlari bo'ylab oqardi. Lekin men davom etdim — sekin, nazorat bilan.

— Shoxrux... iltimos... — yalvordi u.

Faqat shunda men tezlashtirdim. Tez, qattiq, chuqur. Uning ko‘kraklarisakrab tushardi, uning og'zi ochıq, ko'zlari yumiq.

Men uning ayolik nuqtasiga barmog‘imni qo'ydim va uni bosib aylana chizdim. U baqirib yubordi — cho'qqiga chiqdi, suyuqligi mening qo'limga oqdi.

Men ham bo'shatdim — prezervativ ichiga, chuqur ichiga.

Keyin men uni yechdim va quchoqladim.

— Sen mening borimsan, — dedi u.

— Siz meni yaratdingiz, — dedim. — Lekin men sizda o‘zimni topdim.

***

OXIRGI TAJRIBA...

Olti oy o'tdi. Biz har kecha birga edik. Lekin laboratoriyada shubhalar boshlandı. Boshqa olimlar savollar bera boshladilar.

— Raxbaroy, Shoxrux bilan ko'p vaqt o'tkazyapsiz.

— Bu ilmiy kuzatuv, — javob berardi u.

Lekin ular ishonmasdi.

Bir kuni Raxbaroy opa menga aytdi:

— Shoxrux, bizni ajratishlari mumkin. Boshqa laboratoriyaga ko'chirishlari mumkin.

— Yo'q, — dedim. — Men sizlar bilan qolaman.

— Lekin bu ilmiy muhit. Ular bizning munosabatimizni tushunmaydi.

— Unda biz qochamiz.

U menga qaradi.

— Qayerga?

— Istalgan joyga. Biz erkin bo'lamiz.

***

Oxirgi tajriba — oq prezervativ. "Toza muhabbat" deb nomlangan.

Biz yana o'sha xonada edik. Lekin bu safar hech qanday asboblar, monitorlar yo'q edi. Faqat biz ikkovimiz.

U oq prezervativni qo'ydi. Men uni karavotga yotqizdim va uning ustiga engashdim. Lekin bu safar biz shoshilmadik.

Men uning yuziga qaradim — uning ko'zlariga.

— Men seni sevaman, — dedim.

— Men ham seni, Shoxrux.

Men toshdek qattiq olatimbi uning ichiga kiritdim — sekin, ehtiyotkorlik bilan. Biz bir-birimizga qarab turdik — ko'zlar ko'zlarga.

Men asta harakat qila boshladim. Uning qo'llari mening yuzimda, mening qo'llarim uning yuzida.

Bu tajriba emas edi. Bu muhabbat edi.

Biz uzoq vaqt davom etdik — sekin, muloyim. Har bir harakat — muhabbat bilan. Har bir nafas — bir-birimiz uchun.

Oxirida biz bir vaqtda cho'qqiga chiqdik. Men uning ichiga bo'shatdim, u qini bilan meni siqdi. Biz yig'ladik — ikkovimiz ham.

— Biz nima qilamiz? — so'radi u.

— Biz yashaymiz, — dedim. — Yashirin, lekin baxtli.

***

BIR YIL KEYIN...

Biz qochib ketmadik. Lekin biz ehtiyotkorroq bo'ldik. Laboratoriyada biz professional edık. Lekin tunda...

Tunda biz bir-birimizniki edik.

Raxbaroy opa meni yangi loyihaga qo'ydi — mustaqil tadqiqot. Bu men uchun erkinlik edi.

Biz har hafta uchrashardik — yashirin joyda, hech kim bilmas edi. Va har safar biz bir-birimizni yangidan kashf qilardik.

Men bilaman bu shartnomalar, qoidalar, odobdan tashqari. Men klon uchun yaratilganman, u mening dasturlovchim bo‘lgan. Lekin biz ikkovimiz bilamiz buni:

Muhabbat qoidalarni bilmaydi.

Muhabbat yaratilmaydi — u paydo bo'ladi.

Va biz baxtli edik.

Nikoh yo'q. Jamoat e'tirof yo'q. Faqat biz ikkovimiz — yashirin, chuqur, haqiqiy.

Va bu bizga kifoya edi.

Tamom...

Muallif: Oshiq, etirofi.

Shoxrux — klon bo'lib tug'ilgan, lekin inson bo'lib yashagan. Raxbaroy — olim bo'lib ishlagan, lekin ayol bo'lib sevgan. Ikkovining hikoyasi — taqiqlangan, lekin haqiqiy.