UZBPIZDA.RU - Узбекское порно онлайн ❤️

Qorli kecha...

Laylo ko'zlarini ochganida, derazadan tashqarida qor yog'ayotganini ko'rdi. Oq parchalar osmondan sekin-asta tushib, shahar ko'chalarini oppoq gilam bilan qoplayotgan edi. U yotog'ida yotib, ko'rpani bo'yniga tortdi va Botir haqida o'yladi. Bugun Yangi Yil kechasi — ular birinchi marta bu bayramni birga nishonlashga kelishib olishgan

U o'rnidan turib garderob oynasida o‘z aksini ko'rdi. O'n olti yoshli qiz — tanasi yosh, chiroyli, yuzidagi bolalarcha nazokat hali ketmagan, lekin tunlardagi shahvoniy suhbatlar sabab, ko'zlarida ayollik hislatlari allaqachon uyg'ongan.

U oshxonada oyisiga biroz qarashganini inobatga olmasa, deyarli kun bo‘yi xonasidan chiqmadi, kechka egniga nima kiyish, sochini qanday turmaklash, haqida bosh qotirdi. O‘z chiroyiga qoniqmay, yuziga necha bora upa chaplaganini aytmasa ham bo‘ladi.

Hash-pash deguncha qosh qoraydi. U kiyinishga kirishdi: issiq sviter, qalin palto, sharf. U kiyinardiyu, lekin hayolida, Botir bilan oxirgi haftalardagi suhbatlari aylanardi. Botir uni ishontirgandi, nomusga teginmay jinsiy yaqinlik qilishga... U hamon ikkilanardi, — Yo‘q desa, Botirdek yigit undan sovib ketishi mumkin, ha desachi?

Bu haqida o‘ylar ekan, Iichida boshqacha tuyg‘ularni his qildi — go'yo bu kecha oddiy bayram kechasi emas, balki umrida unutilmas lahza bo'ladigandek.

O‘ylarini buzub telefon jiringladi. Raqamga qaradi — Botir.

— Tayyor bo'ldingmi? — ovozi yosh, lekin qat'iy edi.

— Ha, Botir aka, — dedi Laylo, uning yoshi kattaroq bo'lganiga hurmat ko'rsatib. — Bir oz kuting, tushaman.

U telefonda eshitgan ovozdan uyat va zavqlanish tuyg'usi bir vaqtda yuzida aks etdi. Botir bilan tanishganiga to'rt oy bo'lgan edi — ular birinchi do'stlashdilar keyin esa sevgi. Botir bir yosh katta edi, lekin tengdoshlar qatorida maktabni bir yilda tamomlagan edilar. Yoshi kichiklar bilan o‘qigan Botir sinfdoshlar orasida jismoniy jihatdan tez ko‘rinib qolgan, bu farq esa qizlarni o'ziga tortardi. Uning kuchli qo'llari, xotirjam tabasumi, ko'zlaridagi yashirin olov — bularning barchasi Layloni aqldan ayrgan edi.

Laylo, oyisiga eski ertagini aytib dugonalar bilan uchrashib kelishini baxona qilib ko'chaga chiqdi. Qor yog'ayotgan edi, havo sovuq — nafas olsang, oq bug' chiqardi. U Botirni kutayotgan joyga yetib bordi. U allaqachon u yerda edi — qora qalin kurtka kiygan, qo'llarida doyimgidek bilak mushuklarini mustahkamlaydigan cho‘ntak trinajor anjomi, u qo‘ldan bu qo‘liga olib yengi soyasida o‘ynab turardi. Yuzida esa beqiyos tabassum bor edi.

— Kelding-a, atayin kuttrib? — dedi u va Layloning qo'lini ushlab oldi.

Laylo uning qo'lining issiqligini his qildi, yuragida nimagadir hayajondan dukurllab ketdi. Ular birgalikda shahar markaziga yo'l olishdi — u yerda katta archa o'rnatilgan va minglab odamlar Yangi Yilni kutish uchun to'planishgan edi.

***

Shahardagi markaziy maydon odamlar bilan to'lib-toshgan. Musiqa jaranglayotgan, bolalar kulishayotgan, kattalar kichiklarga havaslanib tabassum qilishayotgan edi. Katta archa chirog'lar bilan bezatilgan va uning atrofida rangli mushaklar o'rnatilgan edi. Havo sovuq edi, lekin odamlarning issiq qonligi, bayramona kayfiyat, kutish hayajoni — bularning barchasi atmosferani iliq qilib ko'rsatardi.

Laylo va Botir olomonga aralashib ketishdi. Ular qo'l ushlashib yurardi va vaqti-vaqti bilan bir-birlariga qarashib jilmayishardi. Laylo Botirning yonida o'zini xavfsiz his qilardi — uning kuchli yelkasi, qat'iy yurishi, unga hurmat va mehr bilan qarayotgan ko'zlari, atrofdagilarni xavas bilan ularga qarab qo‘yishi, bularning barchasi qizni yanada baxtli qilardi.

Botirga qarab oldi, u jilmayib qo‘ydi. Shu jilmayishi, uni yanada suyukli ko‘rsatdi. Hozirgi dam, u Botir uchun hamma narsaga toyyor ekanligini his qildi... U Botirni qo‘llariga qattiqroq yopishdi. Botir yana jilmayib qaradi. Bir necha sonya, Layloning hayollari quyuqlashdi, ichida boshqa his paydo bo‘ldi. U yana tungi suhbatlar tasiriga tushdi. U Botirning tanasi qanday ko'rinishini tasavvur qildi — u hali uni ko'rmagan edi. Ular o'pishishgan, bir-birlarini quchoqlashgan, lekin bundan uyog‘iga o‘tishmagan edi. Lekin tunov kuni, tunda suhbatlar qizib ketgandi, Botir qizlik pardasiga tegay aloqa qilish taklifini berdi. Orqaga yaqinlik qilish, Laylo yo‘q demadi, ammo ho‘p ham demagandi, shunga qaramay Bitir buni rizolik o‘rnida qabul qilib, bazi rejalar bilan o‘rtoqlashgan bo‘ldi. Laylo o‘ylardi, Botir uni shunchaki bu kecha uni taklif qilmagan... U Botirga qarab oldi, yo‘q unda bu niyatiga olib boradigan hech qanday harakat bo‘lmadi... Balki hozircha. Lekin Laylo bilardi bu kecha nimadir o'zgarishi mumkin.

Soat yarim tunga yaqinlashmoqda edi. Odamlar archa yonida sanashni kutishayotgan edi. Botir Layloni belidan yengil quchib olgandi.Nima bo‘ldi? Laylo birdan tuyg‘ularini tizgini yo‘qotdi, u egildiyu Botirning qulog'iga pichirladi:

— Keling, bir oz nariroqqa o'tamiz, — dedi u. — Men siz bilan yolg'iz qolishim kerak.

Botir unga qaradi. Uning ko'zlarida savol bor edi, lekin savoldan ko'ra — qiziquvchanlik va yana boshqa boshqa tuyg‘ular uchquni. U bosh irg'ab, Layloning qo'lini mahkam ushlab, olomondan uzoqlasha boshladi.

Ular archa orqasiga o'tishdi — u yerda qor bosgan butalik bor edi. Bu joy qorong'u, insonlar ko‘zidan yashrin, lekin musiqa va odamlarning ovozi eshitilib turardi. Laylo Botirga qaradi va yuragining tez urganini his qildi.

— Botir aka, — dedi u va ovozi titrargan. — Men xaligi aytganizga roziman...

Botir ortiqcha so‘zsiz qizga yaqinlashdi. U Layloning yuziga qo'lini qo'ydi va uning sovuqdan qizargan yonoqlarini sezdi. Keyin u uni o'pdi — chuqur, ehtirosga boy o'pish. Laylo ko'zlarini yumdi va Botirning lablarini o'z lablarida his qildi. Bu o'pish avvalgidan boshqacha edi — bu o'pishda talab, ishtiyoq bor edi.

***

(Muallif: Men bu satrlarni yozayotgan paytda, yuragim tez ura boshladi, so‘z topolmay o‘ylanib qoldim. Chunki men Layloning his-tuyg'ularini tasvirlashga harakat qilyapman. Rosti men uchun juda g‘alati, yosh qizning birinchi marta o'zini to'liq ayol his qilgan lahzasi. Bu tasvirda men erkak yozuvchi sifatida bayon qilishim, ayol dunyosiga kirib borishim, uning ichki kechinmalarini anglashim kerak... Mastona siz mavzu berasizu, uyog‘ini o‘ylamaysiz.)

***

Laylo Botirning qo'llarini o'z tanasida his qildi — ular issiq edi, ehtiyotkor, lekin bir vaqtning o'zida talabchan. Yigit qizning paltosini yecha boshladi, har bir harakatini sekinlashtirgan holda, go'yo bu lahzani abadiy davom ettirishni istargandek. U tez-tez atrofga qarardi, ko'zlari olomonga, so'ng yana Layloga qaytardi. Qiz vaziyatning qaltisligini sezar, nafasini ushlab turardi, ko'kragi tez-tez ko'tarilib-tushardi, yuragining urishini o'zi ham eshitayotgandek edi.

Qor yog'ardi — oq parchalari osmondo aylanib, asta-sekin yerga qo'nardi. Sovuq parchalar Layloning yuziga tegdi, lekin u buni sezmasdi. Uning diqqati Botirning qo'llarida, ko'zlaridagi o't kabi yonib turgan istakda, tanasida paydo bo'layotgan noma'lum, lekin juda ham yoqimli hislarda.

Palto nihoyat yechildi va Botir uni qorga ehtiyotkorona yoydi, go'yo qimmatbaho gilam to'shagandek. Laylo endi faqat sviterda qolgan edi, tanasi sovuq havoda yengil titrar, lekin o'zi buni unchalik sezmasdi. Botir uni yana o'pdi — bu safar bo'ynidan boshlab, qulog'i tomon harakatlanib. Uning lablari qizning terisida iz qoldirardi, har bir o'pish yangi his-tuyg'u to'lqinini uyg'otardi.

Laylo boshini orqaga tashladi va osmonga qaradi. Qor yog'ayotgan, yulduzlar ko'rinmayotgan bo'lsada, u go'yo o'zini osmonda uchayotgandek his qildi. Tanasi og'irliksiz, fikrlari xayolotga aylangan edi. Botirning lablari uning bo'ynida harakatlanar, qo'llari sviterning tagidan kirib tanasini siypalardi.

Botir Layloning sveterini yuqoriga ko'tardi — sekin, ehtiyotkor, qizga o'ylashga vaqt berib. U qizning tanasini ko'rdi — yosh, chiroyli, sovuqdan yengil qizargan. Terisi silliq, tabiiy, go'zal edi. Laylo ortiq birov ko'rib qolishidan havotirlanmasdi, ko'zlarini yumdi va o'zini sevgilisining ixtiyoriga topshirdi.

U Botirning qo'llari o'zining ko'kraklariga tegganini his qildi. Ular kichik, lekin tarang edi, sovuqdan uchlari qattiq tirishtib ketgan. Botir ularni qo'llari bilan isitdi, barmoqlari bilan asta-sekin aylantirdi, so'ng uchlarini chimchib erkaladi. Laylo o'zini tutolmay ohista ingrab yubordi. Albatta, bu tovush uning og'zidan beixtiyor chiqib ketdi.

— Botir aka, — pichirladi u, ovozi titrab. — Tezroq... birov kelib qoladi...

Aslida, u birov kelishidan qo'rqmas, balki bu his-tuyg'ular juda kuchli ekanidan o'z-o'zini yo'qotib qo'yishidan qo'rqardi.

Botir qizning xohishini angladi. Aslida, necha kunlardan beri u ushbu fikrni qiz ongiga joylashtirib kelgan edi. Ehtiyotkor gaplar, taxminiy ishoralar, ko'z qirishi bilan. U yana bir marta atrofga qaradi, so'ng o'z kurtakasini yechdi. Uning tanasi kuchli, mushaklari futbolkasi ostidan bo‘lsada aniq ko'rinardi, sovuqdan terisida yurik titroq o‘tdi.

Keyin shimi tizzalariga tushdi. Laylo birinchi marta erkakning tanasini shunday ochiq ko'rdi. Uning ko'zlari kengaydi, nafasi tiqilib qoldi. U Asbobni ko'rdi — qattiq, katta, sovuqda ham qizib turgan. Laylo qo'rqdi, lekin ayni paytda qiziqqan ham edi. Ichida ikki xil his kurashardi — qochish istagi va qolish ishtiyoqi.

Botir uning qo'lini oldi va ehtiyotkor yo'naltirdi. Laylo qo'lini cho'zdi va asbobga tegdi — u issiq edi, sovuqdan emas, balki ehtirosdan qizigan. U qo'lini tortmoqchi bo'ldi, lekin Botir uni ushlab turdi, qizga o'rganishga vaqt berdi.

— Qo'rqma, — pichirladi u. — Men ehtiyotkor bo'laman...

Botir Layloni shimini tizzalarigacha yechib, uni butaga suyanishga majbur qildi. Qiz orqaga suyandi, qo'llari bilan tizzalarini ortidan ushlab turdi. Qor uning nozik joylariga tegdi — sovuq oq parchalari yalang'och teriga qo'ndi va darhol erib ketdi. Laylo ichkarida bir-biriga qarama-qarshi his-tuyg'ularni his qildi — sovuq va issiq, qo'rquv va zavq, tanish va notanish.

U Botirning qo'llari o'z oyoqlarini ochayotganini his qildi. Sovuq havo sonlari orasiga tegdi va Laylo titrab ketdi. Lekin u azosining nam ekanini angladi — bu his shunchalik intensiv, shunchalik kuchli edi. Tanasi o'zini tayyorlagan, istakni his qilgan, javob bergan edi.

Botir tiz cho'kdi va bir muddat, Layloning oppoq ayollik azoyini zavqlanib kuzatdi. Keyin shartga ko‘ra, tizzalarini nari itardi. Uning orqa teshigi yaqqol ko‘rinidi. Botir yana bir bir atrofga qarab olarkan, yuzini pastga egib tufladi. Yopishqoq tufuk, ariqcha ustini agat olib, pastga qarab oqtib tushdi. Botir hayajonlanib turgan Layloga qaragancha, barmog‘ tekazdi. Teshikni kirish qismida yengil, ehtiyotkor aylana hosil qilib, mushaklarni bo‘shashtrishga harakat qildi. Qiz boshini orqaga tashladi, og'zidan beixtiyor tovush chiqdi. Barmoq uzoq aylantirib, o'rganib chiqdi, so'ng ichkariga kirib ketdi. Laylo oyoqlarini qimirlatdi, tanasi tebranib ketdi. Bu his juda yangi, juda kuchli edi.

Botir bir necha daqiqa davom etib, barmoqqa o‘rganish hosli bo‘lganidan so'ng o'rnidan turdi. Uning yuzi hislaridan qizargan edi. U hayajonli lablari bilan qizni o'pdi. Laylo o'zgacha tuyg‘ularni uning titroq lablarida sezdi. Botirning ham o‘zdan kam bo‘lmagan hayajonda ekanligini angladi.

— Tayyor bo'lding, — pichirladi Botir.

Uning ohanggida bu savol emas, balki bayonotdek eshitildi.

Laylo chuqur nafas oldi. Bosh irgab javob berdi. Ha endi u tayyor. Tanasi tayyor. Qalbi tayyor.

Botir asbobini yaqinlashtirdi. Laylo nafasini ushlab turdi, mushaklari tarang bo'ldi. Keyin u kirib keldi — juda sekin, juda ehtiyotkor. Laylo og'riqni his qildi — o'tkir, keskin, kutilmagan. U lablarini tishladi, tovush chiqarmaslikka harakat qildi.

Botir to'xtadi, harakat qilmadi, qizga moslashishga vaqt berdi. Laylo nafas oldi, tanasini bo'shashtirdi. Og'riq asta-sekin so'ndi va uning o'rniga boshqa his paydo bo'ldi. Yug‘on ichak ichidagi to'liqlik, birlik, yaqinlik.

— Davom etaymi? — pichirladi Botir.

— Ha, — javob qildi Laylo, ovozi titrab. — Davom eting...

Botir yana harakat qildi — sekin, ehtiyotkor, qizning har bir reaktsiyasini kuzatib. U ichkariga kirib bordi, to'liq kirib bordi va Laylo asbobni o'z ichida his qildi. Anal sohasini cho‘zuvchu qattiq, issiqlik tarqatuvchi qaynoq, yorib kiruvchi to'liq.

Ular harakatlana boshladilar. Botir oldinga-orqaga harakat qilar, Laylo esa unga javob berardi. Dastlab harakatlar sekin, moslashuvchi edi, lekin asta-sekin tezlashdi. Laylo og'riq o'rniga zavq his qila boshladi — kichik to'lqinlar tanasida tarqalardi, har bir harakatdan kuchayib borardi.

— Aylan...

Botir to‘satdan to‘xtadoyu buyurdi. Laylo jovdirab qarab, itoatkorona to‘rt oyoqlab turib oldi. Botir orqadan keldi.

Qor ularga yog'ardi, musiqa jaranglardi, odamlarning kulgisi eshitilar edi — lekin Laylo faqat o'zini va Botirni his qilardi. U yigitga qulayroq bo‘lishi uchun tizzalarilarini to‘g‘ri tutishga, unga mos tebranishga harakat qilardi. Botirning harakat natijasida ko‘krakraklar yoqimli tebranib, qo‘zg‘atuvchi hislar paydo qilar, natijada uchlari qattib, zavqni ikki karra oshirardi.

Laylo har bir jarayoni qattiq hos etar ekan, azolari aqlga bo‘ysunmasligini angladi. Analning qattiq bo‘g‘zi, asbobni o'rab olar, har bir harakatda siqardi. Tanasi esa ritmga mos tushardi, instinktiv harakat qila boshlardi.

Laylo ko'zlarini ochdi va butalar orasidan olomonga qaradi — ular bor-yo'g'i o'n metr narida edilar, odamlar kulishib, raqsga tushishardi. Har lahzada kimdir burilib, ularni ko'rishi mumkin edi. Bu xavf Layloni aqldan ozdirardi — u baqirgisi kelardi, lekin lablarini tishladi.

Botir tezlashdi, uning nafasi qattiq bo'lib ketdi. Laylo uning nafasini qulog'ida eshitdi — tez, iztiro bilan to'la. U avvallari hammomda o‘zini ishqalab tuygan tuyg‘ularga yaqinroq hisni tuydi. Farqi bu ishqalanish ichki tomondan bo‘lib, mutloq boshqa darajada edi.

ishqalanish, ishqalanish, ishqalanish...

U bildi, o'z cho'qqisiga yetmoqda yoki shunga yaqin his qildi. Uning tanasi tarang bo'ldi, mushaklari qotdi, ichida nimadir to'planib bordi — kuch, energiya, his-tuyg'ular.

— Laylo... — ovozi siqilib, pichirladi Botir — Men...

— Nima? — javob berdi Laylo, o'zi ham ishonmagan holda. — Nimaga...

Botir yana bir necha marta harakatlanadi, so'ng tanasi qotdi. Laylo asbobning o'z ichida pulsatsiya qilganini his qildi, issiq suyuqlik kirib kelayotganini sezdi. O'sha lahzada o'zi ham keldi — kuchli, to'lqinsimon. Uning tanasi tebranib ketdi, quvug‘i og‘irlashdi, yo‘g‘on ichak devirlari asbobni mahkam siqdi, qin devorlari esa, o‘z o‘zidan torayib kengaydi.''Umm'' og'zidan ingichka ovoz chiqib ketdi.

Ular bir necha soniya shunday turishdi — Laylo do‘nqaygan, Botir uning ortiidan quchoqlagan. Nafas olishga harakat qilib, tanalar hamon birlashgan holda. Qor ular ustiga yog'ardi va musiqa jaranglardi.

Laylo Botirning yonida ilk bor o‘zini to'liq ayildek his qildi. Ha, iffat pardasi butun, ammo endi u nomussiz boshqacha hayotning sirlaridan birini bilgan ayol edi.

Botir asta-sekin chiqdi va Laylo bo'shliqni his qildi. Ular kiyinishdi — tez, tartibli, lekin ko'zlari bir-biridan uzilib ketmasdi. Laylo shimini kiyib olganida, ichidan nimadir oqib chiqayotganini sezdi — issiq, yopishqoq. Uning yuzini qizartirdi.

— Ketamizmi? — so'radi Botir, qo'lini cho'zib.

Laylo uning qo'lidan ushlab oldi va tabassun qildi.

— Ha, — javob berdi u va ular birga olomonga qarab yurishdi, go'yo hech narsa bo'lmagandek.

***

(Muallif: Mastona, sizga murojat... bu satrlarni yozayotganimda, o'z o'zimdan savol beraman men haqiqatan ham bu his-tuyg'ularni to'g'ri tasvirlay oldimmi? Ayolning ichki dunyosini tushunishga harakat qilyapman. Laylo uchun bu lahza hayotiy o'zgarish edi. U boladan ayolga aylanayotgan va men bu o'zgarishni mantiqiy fikrlarim bilan so'zlar orqali yetkazishga harakat qilmoqdaman.)

***

Laylo hali ham titrar edi — sovuqdan emas, balki his-tuyg'ulardan. U Botirga qaradi va uning ko'zlarida mehr ko'rdi. Botir uni quchoqladi ohista peshonasidan o'pdi.

— Men sizni sevaman, — dedi Laylo, bu so'zlar uning qalbidan chiqdi.

— Men ham, — javob berdi Botir.

Ular olomonga qaytishdi. Hech kim ularning nimani qilganini bilmasdi. Odamlar yangi yilni kutib turgan edi. Soat 23:59 ni ko'rsatardi.

Mushaklar otila boshladi. Osmon rangli chiroqlar bilan yorilib ketdi. Odamlar bayramnoma qichqirishdi va bir-birlarini tabriklashdi.

Laylo osmonga qaradi, qor yog'ayotgan edi.

Yangi Yil keldi.

***

Ular shaharda bir oz yurishdi. Odamlar hali ham ko'chalarda edi — kulishar, sayr etishar musiqa tinglashar. Laylo, Botirning qo'lini siqdi. Ular bir-birlariga qarashdi, jilmayishdi.

— Uyga boraylik, — dedi Botir. — Sen sovuqqotgan ko‘rinasan...

Laylo bosh irg'adi. Har kim o‘z uyiga qaytdi. Laylo o'z xonasiga kirdi va yotoqqa yiqildi. U charchagan, lekin o‘zini baxtli his qildi. U ko'zlarini yumdi va o'sha lahzani esladi — qor, sovuq, ehtiros, xavf, zavq. Bularning barchasi haqiqiy ediya!!!

Laylo uxladi. Ohh, u tushida Botirni ko'rdi — uning qo'llari, ko'zlari, tabassumi. U tushida uning ayol bo'lganmish — go‘zal, baxtli, suyukli...

***

Ertasi kuni Laylo uyg'onganida, u derazadan tashqariga qaradi. Qor to'xtagan edi va quyosh chiqayotgan edi. Shahar oq gilam bilan qoplangan, hamma narsa toza, yangi ko'rinardi.

U telefonini oldi va Botirdan xabar bor ekanini ko'rdi.

"Salom. Kecha ajoyib edi. Men sizni sevaman."

Laylo jilmayib qo'ydi va javob yozdi.

"Men ham sizni sevaman, Botir aka. Kecha haqiqatan ham unutilmas edi."

U telefonni qo'ydi va yotoqdan turdi. U o'zini boshqacha his qildi — kuchli, ishonchli, ayol. U oynaga qaradi va o'z aksini ko'rdi. U o'n olti yoshli qiz, lekin ko'zlarida ayollik alomatlari bir.

Laylo bilardi uning hayoti o'zgargan. U endi bolalarcha o'yinlar o'ynamaydi, u endi haqiqiy his-tuyg'ularni his qiladi.

"Lekin nega xursand bo‘lyabman, ahir o‘sha ish gunoh ediku!''

Fikrlari yarq etdi, vujudiga aybdorlik hissi bostrib keldi. U yuvingani kirdi, dush ostida uzoq turdi. U adasi, oyisi haqida o‘yladi, yeg‘lagisi keldi. Botir baqida o‘yladi ishongisi keldi. Ishondi... Ohiri nima bo‘lishi haqida ehtimoliy yakunlar hayolini band etsada, u baribir Botirga ishondi.

U kiyindi va tashqariga chiqdi. Quyosh porlardi va qor yaltirardi. Laylo nafas oldi va jilmaydi. Hayot go'zal edi. Va u bu go'zallikni his qilishga tayyor...

Ehtimol buni aksi bo‘lar, sharmandalik, xorlik, uyat...

***

Hikoya tugadi. Lekin Laylo va Botirning hayoti davom etadi. Ular o'zlarining yo'llarini tanlashadi, o'zlarining his-tuyg'ularini his qilishadi.

Tamom...