Paynetchi juvon...
O‘sha — 2016 yili, men o‘n to'rt yoshda edim. Qish fasli, yangi yil yaqinlashib kelayotgan edi. Bozorda amakim bilan savdo qilamiz — mevalar, sabzavotlar. Har kuni bir xil ishlar, bir xil odamlar, bir xil suhbatlar. Lekin o'sha kun kayfiyatim boshqacha edi.
Tong izg‘irini bozorni bronza rangga bo'yab turardi. Men yashiklar bilan band edim — olma, nok, uzum. Qo'llarim sovuqdan qotib qolgan, lekin shu kunlar qaroqchi bo'ladi, to'xtab bo'lmaydi.
— Jiyan, mana bu yashik